Пімен Панчанка

Народны паэт Беларусі

Пімен Панчанка — беларускі літаратар. Народны паэт Беларусі.

Пімен Панчанка
Файл:Pimen Panchenko.jpg
Пімен Панчанка.
Нараджэнне
23 жніўня 1917
Смерць
2 красавіка 1995
Грамадзянства
Беларусь
Род дзейнасці
паэт

ЦытатыПравіць

  •  

Меднастволы, як вылiты, высiцца бор,
Зацвiтае на ўзлессi блакiтны чабор,
Заглядзелася сонца ў люстра азёр, —
Гэта ты, мая Беларусь!

Сiнi ранак. Дзяўчына збiраецца жаць,
На плячы маладзiк – серабрысты серп,
А наўкол налiўныя сады ляжаць,
Бурштыновыя яблыкi ў расе, —
Гэты ты, мая Беларусь!

Я нямала прайшоў за вайну дарог,
А цябе такой непаўторнай збярог…
Бой мацнее!
Я хутка к табе прыйду,
Да грудзей набалелых тваiх прыпаду,
Пакланюся лясам i палеткам шырокiм.
Толькi цяжка праходзiць апошнiя крокi
Да цябе, мая Беларусь!

Толькi страшна мне думаць пра тую хвiлiну,
Калi гляну ў вочы я роднай краiне.
Буду хату шукаць, – а знайду руiны,
Буду мацi гукаць, – адгукнецца магiла
На пагосце старым пад вярбою пахiлай.

Што ж, якой ты нi будзеш – i ноччу, i раннем,
Я пазнаю цябе, я не здраджу табе.
Перанесла ты гора i катаваннi
I зрабiлася мне даражэй i радней.

Асушу твае слёзы,
Залячу твае раны,
Кожны лiст твой распраўлю рукою старанна.
Узьніму з папялішчаў твае гарады я,
Насаджу каля вёсак сады маладыя,
Каб ты вечна цвiла
I ў шчасцi расла,
Дарагая мая Беларусь!

верш Зварот, 1942
  •  

Мы cпaзнiлicя
Нa coтнi, нaпэўнa, гaдoў,
А мoжa,
Нa цэлae тыcячaгoддзe,
Мы зaбылi пpa вoльнacць
Стapaжытныx cвaix гapaдoў.
Нaш цягнiк aдышoў.
Знiклa poднaя мoвa
Ў нapoдзe.

верш Развітанне,

СпасылкіПравіць